Ana Sayfa / Yazılar / Tarihi Yapılar TAR-02
Aynı Yapı, İki Gelenek, Zıt Sonuç
Aynı bina, aynı talepler, aynı bağıntılar. Değişen tek şey kapasitenin neye bölündüğü — ve sonuç 14 yetersiz duvardan sıfıra iniyor. Bu, hesap hatası değil; bir gelenek seçimi. Ama seçimin büyüklüğü görünmezse, hüküm de görünmez.
1. Var olmayan bir bölüme atıf
Bu yazı, bir kaynakçada gördüğüm bir satırla başladı:
TBDY 2018'de Bölüm 16 vardır — ama konusu başkadır: "Deprem Etkisi Altında Temel Zemini ve Temellerin Tasarımı". Tarihi yapılar için özel hükümler içeren bir bölüm Yönetmelikte yoktur.
2. TBDY'de "tarihi" kaç kez geçiyor?
Resmî tam metinde "tarihi" kelimesi üç kez geçer:
- Madde 1.1.8 — tescilli yapıları kapsam dışında bırakır.
- Madde 15.1.5 — aynı dışlamayı Bölüm 15 için tekrarlar.
- Bir de "dokümanın tarihi" ifadesinde — tamamen farklı bir anlamda.
Yani tarihi yapılara dair her iki gerçek geçiş de, o yapıları dışlamak içindir. Yönetmelikte onlar için bir hesap kuralı, bir katsayı, bir performans ölçütü yoktur.
3. İki ayrı kapasite geleneği
TAR-01'de, kapsam dışı bir yapıda Madde 1.1.9'un açtığı yolun izlenebileceğini gördük. Ama o yol izlenirken bir şey seçmek zorundasınız: kapasiteyi hangi gelenekle hesaplayacaksınız?
Yeni tasarım geleneği
Yeni bir bina tasarlarken karakteristik dayanım, malzeme katsayısına bölünür. TBDY Madde 11.2.11 yığma için bunu verir: gazbetonda 1,75, diğer malzemelerde 2,0.
Mevcut bina değerlendirme geleneği
Mevcut bir binayı değerlendirirken mantık değişir. Yeni tasarımda malzeme henüz üretilmemiştir ve belirsizlik ileriye dönüktür. Mevcut binada ise malzeme oradadır ve ölçülebilir; belirsizlik ne kadar iyi ölçtüğünüzle ilgilidir.
4. Madde 15.2.12(b) — sık atlanan hüküm
Bu hüküm açıktır: mevcut bina değerlendirmesinde γm ile bölünmez. Bunun yerine Tablo 15.1'deki bilgi düzeyi katsayısı uygulanır:
| Bilgi düzeyi | Katsayı |
|---|---|
| yükleniyor… | |
İki geleneğin yönü birbirinin tersidir: biri böler, diğeri çarpar. Karıştırılmaları hâlinde kapasite iki kattan fazla değişir.
5. Sayısal karşılaştırma
TAR-01'deki tescilli okul binasının aynı verisini kullanıyoruz: 26 duvar parçası, kayma belirleyici. O yazıdaki hesap, yeni tasarım geleneğini izlemiş ve etkin bölen olarak 2,222 kullanmıştı (γm = 2,0 ve ek bir 0,9 etkin alan katsayısı).
| Gelenek | Kapasite çarpanı | Kapasite oranı | En büyük DCR | Yetersiz |
|---|---|---|---|---|
| hesaplanıyor… | ||||
6. Hüküm tersine dönüyor
Bu, bir yuvarlama farkı ya da bir ayrıntı değil. Aynı yapı hakkında biri "on dört duvarda kapasite yetmiyor, güçlendirme gerekiyor" derken, diğeri "bütün duvarlar yeterli" diyor. İkisi de aynı ölçümlerden, aynı modelden, aynı yönetmelik bağıntılarından çıkıyor.
6b. Bu veri setinin kendisi iki geleneği karıştırıyor
Buraya kadarki tartışma ilkeseldi. Ama bu yazının dayandığı hesabın kendisine bakınca, anlatılan şeyin tam olarak orada yapıldığı görülüyor.
Kaynak hesap tablosunun başlığı şunu yazıyor: κ = 0,90 | γ_M = 2,0. Yani kapasite hem malzeme katsayısına bölünüyor hem de bilgi düzeyi katsayısıyla çarpılıyor:
İki: κ = 0,90 Tablo 15.1'de yok. Tablo yalnızca sınırlı için 0,75 ve kapsamlı için 1,00 veriyor. 0,90 başka bir kaynaktan geliyorsa o kaynak belirtilmelidir.
TAR-01 bu sayıyı önce "γm çarpı bir etkin alan katsayısı" diye yorumlamıştı; o yorum yanlıştı ve düzeltildi. Bu yazının tezini ise doğruluyor: iki ayrı karar tek bir sayıya gömüldüğünde, hangisinin nereden geldiği görünmez olur — ve yorumlayan kişi yanlış ayrıştırır.
6c. Görünmeyen ikinci seçim: fvk0
Kapasite geleneği tek görünmez seçim değil. Aynı yapı için iki ayrı belge, iki ayrı başlangıç kayma dayanımı kullanıyor: biri 0,20 MPa, diğeri 0,125 MPa. Geri kalan her şey — talepler, geometri, κ, γM — aynı.
| fvk0 | Kaynak | Maks DCR | Yetersiz | Göçme Bölgesi |
|---|---|---|---|---|
| hesaplanıyor… | ||||
TBDY Tablo 11.3 tuğla duvar için üç değer veriyor: M10–M20 harçta 0,30 · M2.5–M9'da 0,20 · M1–M2'de 0,10. Bu yapı kireç harcı ile örülü. Tarihi kireç harcının basınç dayanımı tipik olarak 1 MPa'nın altındadır — yani M1'in bile altında.
Bu yüzden burada tek bir değer yayımlamıyoruz. Üçü de gösteriliyor; savunulabilir olan seçim, gerekçesiyle birlikte raporlanan seçimdir.
7. Peki hangisi doğru?
Sorunun rahatsız edici cevabı şu: bu yapı için ikisi de formen geçerli değil.
- Madde 15.2.12(b) ve Tablo 15.1, Bölüm 15'in hükümleridir. Madde 15.1.5, tescilli yapıları Bölüm 15'in kapsamı dışında bırakır. Dolayısıyla bilgi düzeyi katsayısı bu yapı için bağlayıcı değildir.
- Madde 11.2.11'in γm değeri, yeni yığma bina tasarımı içindir. Mevcut ve tescilli bir yapıda doğrudan uygulanması da bir yorumdur.
Burada bir tarafı haklı ilan etmiyoruz. Söylediğimiz şey daha dar ve daha sağlam: seçimin sonucu 1,67 kat ve hükmü tersine çeviriyor; bu büyüklükte bir seçim görünmez kalamaz.
Pratikte daha ihtiyatlı olan yol savunulabilir bir yoldur — tarihi bir yapıda malzeme belirsizliği çağdaş bir binadakinden büyüktür. Ama bu ihtiyat, gerekçesiyle birlikte beyan edilmelidir; bir bölenin içine gömülerek değil.
8. Bilgi düzeyi neden burada belirleyici?
Bilgi düzeyi katsayısının mantığı şudur: kapasiteyi düşüren şey malzemenin zayıflığı değil, malzemeyi ne kadar iyi bildiğinizdir. Sınırlı bilgiyle 0,75, kapsamlı bilgiyle 1,00.
Tarihi yapıda bu mantık daha da ağır basar, çünkü belirsizliğin kaynakları çoğalır:
- Kesit belirsizliği. Tarihi duvar çoğunlukla katmanlıdır: iki düzgün dış yüz ve aralarında moloz dolgu. Dıştan ölçülen kalınlık, taşıyıcı kesiti temsil etmeyebilir.
- Harç belirsizliği. Kayma dayanımının başlangıç terimi fvk0 doğrudan harç aderansından gelir ve harç yüzyıllar içinde değişmiştir.
- Geçmiş müdahaleler. Önceki onarımlar belgesizdir; farklı dönemlerde farklı malzemeler kullanılmış olabilir.
- Örnekleme sınırı. Tescilli yapıda karot sayısı ve yeri kısıtlıdır — tam da bilgi düzeyini yükseltmek isterken müdahale edemezsiniz.
9. Malzeme belirsizliği ve deney yöntemleri
Yöntem seçimi, bilgi düzeyi ile dokuya verilen zarar arasındaki takasla belirlenir:
| Yöntem | Doku etkisi | Verdiği bilgi | Sınırı |
|---|---|---|---|
| Gözle muayene | yok | çatlak deseni, örgü düzeni, önceki müdahaleler | nicel değil |
| Ultrases hızı | yok | göreli boşluk ve homojenlik; dolaylı dayanım | nem ve sıcaklığa duyarlı, düzeltme gerekir |
| Yüzey sertliği | çok az | yüzey dayanımı göstergesi | yalnızca yüzey; katmanlı duvarda yanıltıcı |
| Tekli yassı kriko | sınırlı, onarılabilir | yerinde düşey gerilme | derz kesimi gerektirir |
| Çiftli yassı kriko | sınırlı, onarılabilir | yerinde elastisite modülü ve dayanım | iki derz kesimi |
| Karot / numune | kalıcı | doğrudan dayanım | tescilli yapıda izin ve sayı kısıtı |
Son satır, bu yazı dizisiyle doğrudan bağlantılı. TAR-01'de gördük ki fvk = fvk0 + 0,4σd; yani kayma dayanımı düşey gerilmeye bağlıdır. Yassı kriko, σd'yi modelden tahmin etmek yerine ölçmeyi mümkün kılar. Bu, model belirsizliğinin en büyük kalemlerinden birini doğrudan kaldırır.
10. Rapor ne demeli?
TAR-01'de kapsam beyanının nasıl yazılacağını görmüştük. Buna kapasite geleneğinin de eklenmesi gerekir:
Uzun. Ama her cümlesi bir kararı ve o kararın büyüklüğünü taşıyor. Kısaltılmış hâli — "kapasiteler TBDY'ye göre hesaplanmıştır" — okuyucuya hiçbir şey söylemez ve denetlenemez.
11. Kendini sınama
- TBDY 2018'in Bölüm 16'sı hangi konudadır? Tarihi yapılar için özel hükümler nerededir?
- Madde 15.2.12(b) ne söyler ve yeni tasarım geleneğinden hangi yönde ayrılır?
- Bilgi düzeyi katsayısı kapasiteyi çarpar mı böler mi? İki gelenek karıştırılırsa hangi yönde hata olur?
- Tescilli bir yapıda bilgi düzeyi katsayısı bağlayıcı mıdır? Neden?
- Yassı kriko deneyi hangi büyüklüğü ölçer ve bu büyüklük kayma dayanımına nasıl girer?
- Tarihi yapıda bilgi düzeyini yükseltmenin önündeki paradoks nedir?
- "Kapasiteler TBDY'ye göre hesaplanmıştır" cümlesi neden yetersizdir?
Kaynaklar
- TBDY 2018 — Madde 1.1.8, 1.1.9, 11.2.9, 11.2.11, 15.1.5, 15.2.12, Tablo 15.1 ve Denk.(11.1). Resmî Gazete'de yayımlanmış tam metinden doğrudan okunmuştur. Bölüm 16'nın konusu "Deprem Etkisi Altında Temel Zemini ve Temellerin Tasarımı"dır.
- ASTM C1531 — Standard Test Methods for In Situ Measurement of Masonry Mortar Joint Shear Strength Index. ASTM International.
- Binda, L., Saisi, A. & Tiraboschi, C. (2000). Investigation procedures for the seismic conservation of historic buildings. Progress in Structural Engineering and Materials, 2(2), 199–213.
- ICOMOS (1964). Venedik Tüzüğü — Anıtların ve Sitlerin Korunması ve Restorasyonu İçin Uluslararası Tüzük.
- Vakıflar Genel Müdürlüğü. Tarihi Yapılar İçin Deprem Risklerinin Yönetimi Kılavuzu. Madde 1.1.9'un işaret ettiği ulusal kaynaklardan biridir.
- Yassı kriko (flat-jack) deneyi ve tahribatsız yöntemler üzerine Türkçe literatür: yığma yapılarda hasar tespiti ve malzeme özelliklerinin belirlenmesi üzerine yayımlanmış çalışmalar; ultrases hızı ölçümlerinde çevresel düzeltme katsayıları üzerine TÜBİTAK destekli proje raporları.
- Vaka verisi: tescilli bir ilkokul binasının ETABS modeli ve duvar parçası tahkiki; veri sahibinin izniyle yayımlanmıştır.
Yazıdaki bütün sayılar engine/masonry.js tarafından üretilir ve tests/masonry.test.js içinde ayrıca sabitlenmiştir (38/38). Yöntem karşılaştırma tablosu, yukarıdaki kaynaklarda tarif edilen deneylerin niteliksel bir özetidir; sayısal değer içermez ve herhangi bir çalışmanın metnini aktarmaz.
Kapsam dışındayken arkasına saklanacak bir kural yoktur; seçim de sonucu da beyan edilmelidir.