Archi-Civilarchi-civil.com
Yapı Sağlığı İzleme · SHM-03  |  Güven seviyesi: A
Sayılar engine/oma.js tarafından üretilir, tests/oma.test.js ile denetlenir.

Ana Sayfa / Yazılar / Yapı Sağlığı İzleme SHM-03

Bir Frekans Kayması Ne Zaman Kanıttır?

Aynı binanın on dört ayrı deprem kaydını operasyonel modal analizle işledik ve olaydan olaya saçılımı ölçtük. Sonuç, bu sitede daha önce yayımladığımız bir yazının bir bölümünü düzeltmemizi gerektirdi.

Güven: A Motor: engine/oma.js Test: tests/oma.test.js — 25/25 Ön koşul: SHM-02 Okuma: ~17 dk Son doğrulama: 2026-09-10 English: read in English

1. Açıkta kalmış bir soru

SHM-06'da bir binanın olay öncesi ve sonrası frekansları karşılaştırılmış, tüm modlarda düşüş bulunmuş ve bu, rijitlik kaybının göstergesi olarak sunulmuştu. Yazının içine şu uyarı da konmuştu:

SHM-06'dan "Sıcaklık, nem ve taşıyıcı olmayan kütle değişimleri de frekansı kaydırır; gerçek binalarda mevsimsel salınım hafif hasarla karşılaştırılabilir büyüklükte olabilir."

Bu uyarı doğruydu ama sayısallaştırılmamıştı. "Karşılaştırılabilir" ne demek? Kayma ne kadar olursa saçılımın içinde kalır, ne kadar olursa dışına çıkar? O yazıda bunu söyleyecek veri yoktu.

Şimdi var. Aynı binadan on dört ayrı deprem kaydı elde edildi ve saçılım ölçülebildi.

2. Operasyonel modal analiz nedir?

Klasik modal deneyde yapıyı bilinen bir kuvvetle uyarırsınız — çekiç, sarsıcı — ve girdi/çıktı oranından frekans yanıt fonksiyonunu kurarsınız. Bir binada bu pratik değildir: yeterince büyük bir kuvveti kontrollü biçimde uygulamak mümkün olmaz.

Operasyonel modal analiz (OMA) girdiyi ölçmekten vazgeçer. Yapıyı zaten uyaran şeyi — rüzgâr, trafik, mikro depremler — kullanır ve yalnızca çıktıdan modal parametre çıkarır. Bunun bedeli, mod şekillerinin ölçekten yoksun kalmasıdır; kazancı ise yapının gerçek işletme koşullarında ölçülmesidir.

Temel varsayım OMA, uyarımın geniş bantlı ve yaklaşık beyaz olduğunu varsayar; yani ilgilenilen bütün modları benzer şiddette uyardığını. Uyarımın kendisinde belirgin bir tepe varsa (dönen bir makine, düzenli bir trafik geçişi), o tepe yapının modu sanılabilir. Bu, OMA'nın en sık düşülen tuzağıdır.

3. FDD: frekans alanında ayrıştırma

Frekans Alanında Ayrıştırma (FDD), her frekans hattında kanallar arası çapraz güç spektral yoğunluk matrisini kurar ve onu tekil değerlerine ayırır:

G(f) = U(f) · S(f) · U(f)H G(f): kanallar arası CSD matrisi (Hermityen, pozitif yarı-tanımlı) · S(f): tekil değerler · U(f): tekil vektörler. Bir modal frekansta sistem tek bir moda hâkim olur; o hatta birinci tekil değer tepe yapar ve birinci tekil vektör mod şeklini verir.

Yöntemin zarafeti buradadır: tek kanallı bir spektrumda gördüğünüz tepe, gerçek bir mod da olabilir uyarımın kendi tepesi de. FDD, birden çok kanalın birlikte davranışına baktığı için bu ikisini ayırma şansı verir — gerçek bir mod bütün kanallarda tutarlı bir şekil üretir.

Uygulamamızda G Hermityen ve pozitif yarı-tanımlı olduğundan en büyük tekil değer en büyük özdeğere eşittir; tam bir tekil değer ayrışımı yerine kuvvet iterasyonu kullanılır. Motor, sentetik üç kanallı bir sistemde bilinen frekansları %2 içinde geri buluyor — bu, test paketinde sabitlenmiştir.

Pencere seçimi de burada anlam kazanıyor: ortam titreşimi durağandır, dolayısıyla SHM-02'deki kurala göre Hann penceresi doğru tercihtir. Serbest sönüm kaydında yanlış olan seçim burada doğrudur.

4. Veri: on dört olay, otuz iki kanal

Kayıtlar Robert B. Atwood Binası'na (Anchorage, Alaska) ait. Her dosya — kanal, — Hz örnekleme ve 102–162 saniyelik kayıt içeriyor. Nyquist sınırı 100 Hz; ilgilendiğimiz modlar 0,5–3,3 Hz aralığında olduğundan bu fazlasıyla yeterli.

Ne yayımlıyoruz, ne yayımlamıyoruz Ham ivme kayıtları burada yayımlanmıyor — hem boyut nedeniyle hem de kaynak atfı bize ait olmadığı için. Yayımlanan şey kendi FDD uygulamamızın çıktısıdır: on dört olay için belirlenmiş dört frekans. Ham kayıtlara dayanan her sayı, sitedeki motorla yeniden üretilebilir durumdadır.

5. Kanal haritası olmadan ne yapılabilir?

Elimizde kanal–kat–doğrultu haritası yok. Bu, mod şekli çıkarmayı engeller: hangi kanalın hangi katta olduğunu bilmeden şekil vektörü anlamsızdır. Bu eksiği gizlemek yerine, onunla ne yapılabileceğine bakalım.

Doğrultu, veriden çıkarılabilir. Modelden bilinen NS ve EW frekansları farklı olduğundan, her kanalın hangi frekansta daha güçlü tepe verdiğine bakmak doğrultuyu belirler. Bunu yaptığımızda beklenmedik biçimde düzenli bir yapı ortaya çıktı:

12–32 arası kanallar üçlü desende tekrar ediyor: NS, NS, EW Her seviyede iki NS sensörü bulunması standart bir düzendir: iki nokta arasındaki fark burulma hareketini verir. Genlikler kanal numarasıyla arttığından sıralama yükseklikle uyumludur. Ama bu, "kanal 30 şu kattır" demeye yetmez — o bilgi istasyon künyesinden gelir.

Dolayısıyla bu yazıda mod şekli çıkarmıyoruz, yalnızca frekans belirliyoruz. Frekans, kanal haritası gerektirmeyen tek modal parametredir; ve bu yazının sorusu zaten frekansla ilgili.

6. Belirlenen frekanslar

Her olay için NS ve EW doğrultularında ilk iki mod belirlendi. Tablo sayfa açılırken veriden üretiliyor.

OlayNS-1EW-1NS-2EW-2
yükleniyor…
Aynı bina, aynı yöntem, on dört farklı olay. Değerler birbirinin aynısı değil — ve bu yazının bütün konusu o farkın büyüklüğü.

7. Otomatik tepe seçme dört kez şaşırdı

Toplam 56 belirlemenin (14 olay × 4 frekans) dördünde otomatik tepe seçme bant içindeki yanlış tepeyi aldı. Bunlar medyan mutlak sapma ölçütüyle ayıklandı.

Neden ortalama değil medyan? Tek bir hatalı belirleme, ortalamayı ve standart sapmayı birlikte bozar: sapmış değer ortalamayı kendine çeker, standart sapmayı da şişirir, sonuçta kendi kendini "normal" gösterir. Medyan mutlak sapma bu geri beslemeye kapalıdır. Motorumuzda bu ayıklama testle korunuyor: aynı veri setine tek bir aykırı değer eklendiğinde hesaplanan saçılımın %0,05'ten az değiştiği doğrulanıyor.

Bu, %7'lik bir hata oranıdır ve otomatik modal belirlemenin neden insan denetimi gerektirdiğinin somut ölçüsüdür. Kararlılık diyagramları (stabilization diagram) tam olarak bu sorunu görünür kılmak için vardır.

8. Doğal saçılım

Aykırılar ayıklandıktan sonra, aynı binanın aynı modunun olaydan olaya ne kadar değiştiği:

ModOrtalamaStd. sapmaDeğişim katsayısıAralık
hesaplanıyor…
Bu saçılımın içinde iki şey var ve bu veriyle ayrılamazlar: gerçek fizik (genliğe bağlı rijitlik, sıcaklık, kütle değişimi) ve belirleme hatası (kısa kayıt, gürültü, otomatik seçim).

Ayrılamamaları sonucu zayıflatmıyor, çünkü ikisi de aynı sonucu doğuruyor: bir kaymanın anlamlı sayılabilmesi için bu saçılımdan büyük olması gerekir. Kaynağı ne olursa olsun, saçılımın içinde kalan bir kayma kanıt değildir.

9. Sonuç: SHM-06'nın düzeltilmesi

Şimdi SHM-06'da hasar kanıtı olarak sunulan kaymaları bu saçılıma karşı sınayalım.

ModBildirilen kaymaDoğal saçılımOranHüküm
hesaplanıyor…
Oran = |kayma| / saçılım. 2'nin altı ayırt edilemez, 3'ün üstü ayırt edilebilir sayılıyor.
Düzeltmehesaplanıyor…

Bu, SHM-06'nın tamamını geçersiz kılmıyor. O yazının en güçlü kanıtı zaten frekans değildi: COMAC, iki bağımsız doğrultuda aynı katı işaret etmişti. İki ayrı ölçümün aynı konumu göstermesi, tek bir skaler kaymanın taşıyamayacağı bir kanıt türüdür. Şimdi geriye dönüp bakınca, o yazıda ağırlığın doğru yere verilmiş olduğu görülüyor — ama frekans kısmı olduğundan daha güçlü sunulmuştu.

SHM-06'ya bu yazıya yönlendiren bir düzeltme notu eklendi.

10. Büyük kayma her zaman daha ayırt edilebilir değildir

Tabloda kolayca gözden kaçan bir satır var. EW birinci modun kayması (−%2,12), NS birinci modunkinden (−%1,60) büyüktür. Buna rağmen daha az ayırt edilebilirdir.

ayırt edilebilirlik = |kayma| ⁄ saçılım EW doğrultusunun saçılımı NS'ninkinden büyük olduğu için, daha büyük bir kayma daha küçük bir orana karşılık geliyor. Ayırt edilebilirlik kaymanın büyüklüğüne değil, saçılıma oranına bağlıdır.

Bu ilişkiyi test ederken kendi varsayımımız düştü: vaka ilk yazıldığında "daha büyük kayma daha ayırt edilebilir olmalı" diye kurulmuştu ve test başarısız oldu. Varsayım yanlıştı, motor doğruydu. Vaka artık tersini — yani gerçeği — koruyor.

11. Pratikte ne yapmalı

  1. Referans, tek bir ölçüm değil bir dağılımdır. Hasarsız durumdan tek kayıt almak yetmez; saçılımı ölçecek kadar tekrar gerekir. Bu yazı ancak on dört olay olduğu için yazılabildi.
  2. Eşiği veriden çıkarın, ezberden değil. "%5 düşüş hasar demektir" gibi genel bir eşik yoktur; eşik o yapının kendi saçılımından belirlenir.
  3. Yüksek modları ihmal etmeyin. Bu veri setinde ayırt edilebilir tek kanıt ikinci moddan geldi. Yüksek modlar daha duyarlıdır — ama SHM-02'de görüldüğü gibi daha gürültülüdür de.
  4. Konumsal göstergeyi skaler göstergenin önüne koyun. İki bağımsız doğrultunun aynı konumu işaret etmesi, tek bir frekans kaymasından güçlü bir kanıttır.
  5. Otomatik belirlemeyi denetleyin. Bu veride hata oranı %7'ydi. Kararlılık diyagramı ve gözle kontrol lüks değil, gereklilik.
  6. Saçılımın kaynağını ayırmaya çalışın. Sıcaklık kaydı tutulursa, saçılımın ne kadarının mevsimsel olduğu ayrıştırılabilir ve eşik daha keskinleşir.

12. Kendini sınama

  1. OMA'da mod şekilleri neden ölçeksizdir? Bu, MAC hesabını etkiler mi?
  2. Bir kanalın spektrumunda 1,2 Hz'de keskin bir tepe var. Bunun yapısal bir mod mu yoksa bir makine kaynaklı mı olduğunu FDD ile nasıl sınarsınız?
  3. Saçılım %2, bildirilen kayma %3 ise oran kaçtır? Bu kayma kanıt sayılır mı?
  4. Her seviyede iki NS sensörü olması hangi hareketi ölçmeyi mümkün kılar?
  5. Aykırı değer ayıklamasında neden ortalama–standart sapma yerine medyan–MAD kullanılır? Ortalama kullanılsaydı ne olurdu?
  6. Bu yazının sonucu, SHM-06'daki COMAC bulgusunu da zayıflatır mı? Neden?

Kaynaklar

  1. Frekans Alanında Ayrıştırma (FDD) — kanallar arası çapraz güç spektral yoğunluk matrisinin tekil değer ayrışımına dayanan operasyonel modal analiz yöntemi.
  2. Medyan mutlak sapma ile aykırı değer ayıklaması; normal dağılım için 1,4826 ölçekleme katsayısı.
  3. Ham ivme kayıtları: Robert B. Atwood Binası (Anchorage, Alaska) enstrümantasyonu, on dört deprem olayı, 32 kanal, 200 Hz. Kayıtlar Osman Turgut Topbaş tarafından sağlanmıştır; ham veri bu sitede yayımlanmamaktadır.
  4. Karşılaştırma referansı: SHM-06'da kullanılan kalibre edilmiş 20 serbestlik dereceli model frekansları.

Bu yazıdaki bütün sayılar engine/oma.js tarafından üretilir ve tests/oma.test.js içinde ayrıca sabitlenmiştir (25/25). FDD uygulaması, bilinen frekanslara sahip sentetik bir sistemde doğrulanmıştır. Kanal–kat haritası elimizde olmadığı için mod şekli çıkarılmamış, yalnızca frekans belirlenmiştir; bu sınır veri setinin künyesine de yazılmıştır.

Saçılım aracını aç → ← SHM-06: düzeltilen yazı SHM-04: çapraz doğrulama → Read in English → Bütün yazılar →
archi-civil.com — Bir Frekans Kayması Ne Zaman Kanıttır? · SHM-03 · Güven seviyesi A · Çıktı tarihi:
Saçılımının altında kalan bir gösterge kanıt değildir; üstünde kalan da kendiliğinden teşhis değildir.